 |
| 2006-10-16 |
17 pa¼dziernika - ¦wiêty Ignacy Antiocheñski
(brewiarz)
 Legenda g³osi, ¿e Ignacy by³ tym szczê¶liwym dzieckiem, które kiedy¶ Chrystus postawi³ przed uczniami swoimi i rzek³: "Zaprawdê powiadam wam: Je¶li siê nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto siê wiêc uni¿y, jak to dziecko, ten jest najwiêkszy w królestwie niebieskim. I kto by przyj±³ jedno takie dziecko w imiê moje, Mnie przyjmuje" (Mt 18, 1-4).
Nie wiemy nic o latach dzieciêcych i m³odzieñczych Ignacego. Spotykamy go dopiero jako trzeciego z kolei biskupa Antiochii (po ¶w. Piotrze Apostole i ¶w. Ewodiuszu). W czasie prze¶ladowania za cesarza Trajana zosta³ uwiêziony i skazany na ¶mieræ. Wys³ano go pod eskort± ¿o³nierzy do Rzymu, aby tam rzuciæ na po¿arcie dzikim zwierzêtom w czasie organizowanych w³a¶nie igrzysk. W czasie podró¿y do Rzymu Ignacy zatrzyma³ siê w Smyrnie, gdzie czeka³ na okrêt. Korzystaj±c z chwilowej przerwy, napisa³ 4 listy do gmin chrze¶cijañskich: w Efezie, Magnezji, w Trallach i w Rzymie. Wyszed³ mu naprzeciw ¶w. Polikarp z liczn± delegacj±, by uczciæ w ten sposób bohatera. Polikarp dostarczy³ Ignacemu materia³u do pisania i zobowi±za³ siê odes³aæ jego listy do adresatów. W Troadzie Ignacy musia³ ponownie przesi±¶æ siê na inny okrêt. Skorzysta³ z okazji, by napisaæ listy do Filadelfii, Smyrny i do ¶w. Polikarpa. Z Troady dojechano do Neapolu, miasta w Macedonii, a st±d Ignacy musia³ pod±¿aæ pieszo pod eskort± do Filippi, Salonik i Dyrrachium. Tam dopiero wszyscy wsiedli na statek i dojechali nim do portu w³oskiego, Brindisi. St±d znowu pieszo szli drog± l±dow± a¿ do Rzymu. Dla osiemdziesiêcioletniego starca ca³a ta podró¿ by³a prawdziw± katorg±. W swoich listach Ignacy wyrazi³ ¿arliwo¶æ wiary oraz g³êboki pokój serca wobec czekaj±cego go mêczeñstwa. Listy te s± wa¿nym dokumentem wiary pierwotnego Ko¶cio³a.
¦w. Ignacy, "Teoforos" - jak przedstawia siê w pismach, zgin±³ ¶mierci± mêczeñsk± na arenie w Rzymie. Dzieje jego bohaterskiej ¶mierci opisali miêdzy innymi: ¶w. Ireneusz, Orygenes, Euzebiusz z Cezarei, ¶w. Polikarp, ¶w. Jan Chryzostom i ¶w. Hieronim. Przyjmuje siê, ¿e ¶mieræ mia³a miejsce ok. roku 107. Chrze¶cijanie zebrali ze czci± pozosta³e na arenie ko¶ci Mêczennika, a potem przewieziono je do Antiochii. Wiemy o tym z mowy ¶w. Jana Chryzostoma, po¶wiêconej Ignacemu. Cesarz Teodozjusz II (+ 450) nakaza³ umie¶ciæ relikwie ¶w. Ignacego w ¶wi±tyni Fortuny, zamienionej na katolick±. Trzecie przeniesienie relikwii odby³o siê w roku 540, kiedy Chozroes, król perski. najecha³ na Palestynê i Syriê. Wreszcie relikwie powróci³y do Rzymu, kiedy w VII w. Saraceni zajêli Syriê. Imiê ¶w. Ignacego wymieniane jest w Kanonie Rzymskim.
Kalendarium:.
|
|
|
|
