 |
| 2006-10-09 |
15 pa¼dziernika - ¦wiêta Teresa od Jezusa
 Teresa de Cepeda y Ahumada urodzi³a siê 28 marca 1515 r. w Hiszpanii. Pochodzi³a ze szlacheckiej i zamo¿nej rodziny zamieszka³ej w Avili. Mia³a 2 siostry i 9 braci. Na skutek czytania ¿ywotów ¶wiêtych postanowi³a uciec do Afryki, aby tam z r±k Maurów ponie¶æ ¶mieræ mêczeñsk±. Mia³a wtedy zaledwie 7 lat. Zdo³a³a namówiæ do tej wyprawy tak¿e m³odszego od siebie brata, Rodriga. Na szczê¶cie wuj odkry³ ich plany i w porê zawróci³ oboje do domu. Kiedy przygoda siê nie powiod³a, Teresa obra³a sobie na pustelniê k±cik w ogrodzie, by na¶ladowaæ dawnych pokutników i pustelników. Maj±c 12 lat prze¿y³a ¶mieræ matki. Pisa³a o tym w swej biografii: "Gdy mi umar³a matka... rozumiej±c wielko¶æ straty, uda³am siê w swoim utrapieniu przed obraz Matki Bo¿ej i rzewnie p³acz±c, b³aga³am J±, aby mi by³a matk±. Pro¶ba ta, choæ z dziecinn± prostot± uczyniona, nie by³a - zdaje mi siê - daremn±, bo ile razy w potrzebie poleca³am siê tej wszechw³adnej Pani, zawsze w sposób widoczny doznawa³am jej pomocy".
Jako m³oda dziewczyna Teresa zosta³a oddana do internatu augustianek w Avila (1530). Jednak ciê¿ka choroba zmusi³a j± do powrotu do domu. Kiedy poczu³a siê lepiej, w 20. roku ¿ycia wst±pi³a do klasztoru karmelitanek w rodzinnym mie¶cie, Avili. Teresa ku swojemu niezadowoleniu zasta³a wielkie rozlu¼nienie. Siostry prowadzi³y ¿ycie na wzór wielkich pañ. Przyjmowa³y wizyty, a ich rozmowy by³y dalekie od ducha Ewangelii. Ju¿ wtedy powsta³a w Teresie my¶l o reformie. Z³o¿y³a ¶luby zakonne w roku 1537, ale ponowiona choroba zmusi³a j± do chwilowego opuszczenia klasztoru. Powróci³a po roku, ale powróci³a po raz trzeci tak¿e niemoc, tak ¿e Teresa by³a ju¿ bliska ¶mierci. Jak wyznaje w swoich pismach, zosta³a wtedy cudownie uzdrowiona. Jak sama pisze, zawdziêcza to ¶w. Józefowi. Odt±d bêdzie wyró¿niaæ siê nabo¿eñstwem do tego w³a¶nie ¶wiêtego. Choroba pog³êbi³a w Teresie ¿ycie wewnêtrzne. Pozna³a znikomo¶æ ¶wiata i nauczy³a siê rozumieæ cierpienia innych. W³a¶nie w d³ugich godzinach samotno¶ci i cierpienia zaczê³o siê jej ¿ycie mistyczne i zjednoczenie z Bogiem. Utalentowana i wra¿liwa odkrywa, ¿e modlitwa jest tajemnicz± bram±, przez któr± wchodzi siê do "twierdzy wewnêtrznej". Mistyczka i wizjonerka, a jednocze¶nie osoba o umys³owo¶ci wielce rzeczowej i praktycznej.
Pewnego dnia, w 1557 r., wpatrzona w obraz Chrystusa ubiczowanego, Teresa zrozumia³a, ¿e wol± Bo¿± jest nie tylko jej w³asne u¶wiêcenie, ale tak¿e u¶wiêcenie jej wspó³sióstr; ¿e klasztor powinien byæ miejscem modlitwy i pokuty, a nie azylem dla wygodnych pañ. W owym czasie Teresa prze¿ywa³a szczyt swoich prze¿yæ mistycznych, które tak piêknie opisa³a w swoich pismach. W roku 1560 prze¿y³a wizjê piek³a. Wstrz±snê³a ona ni± do g³êbi, nape³ni³a boja¼ni± Bo¿± oraz zatroskaniem o zbawienie grzeszników i duchem apostolskim ratowania dusz nie¶miertelnych. Mia³a szczê¶cie do wyj±tkowych kierowników duchowych: ¶w. Franciszka Borgiasza (1557) i ¶w. Piotra z Alkantary (1560-1562), który w³a¶nie dokonywa³ reformy w zakonie franciszkañskim.
Teresa zabra³a siê najpierw do reformy domu karmelitanek w Avila. Kiedy jednak zobaczy³a, ¿e to jest niemo¿liwe, za porad± prowincja³a karmelitów i swojego spowiednika postanowi³a za³o¿yæ nowy dom, gdzie mo¿na by by³o przywróciæ pierwotn± obserwancjê zakonn±. Na wiadomo¶æ o tym zawrza³o w jej klasztorze. Wymuszono na prowincjale, by odwo³a³ zezwolenie. Teresê przeniesiono karnie do Toledo. Reformatorka nie zamierza³a jednak ust±piæ. Dziêki pomocy ¶w. Piotra z Alkantary otrzyma³a od papie¿a Piusa IV breve, zezwalaj±ce na za³o¿enie domu pierwotnej obserwy. W roku 1562 zakupi³a skromn± posiad³o¶æ w Avila, dok±d przenios³a siê z czterema ochotniczkami. W roku 1567 odwiedzi³ Avila prze³o¿ony generalny karmelitów, Jan Chrzciciel de Rossi. Ze wzruszeniem wys³ucha³ wyznañ Teresy i da³ jej ustne zatwierdzenie oraz zachêtê, by zabra³a siê tak¿e do reformy zakonu mêskiego. Poniewa¿ przybywa³o coraz to wiêcej kandydatek, Teresa za³o¿y³a nowy klasztor w Medina del Campo (1567).
Tam spotka³a neoprezbitera-karmelitê, 25-letniego o. Jana od ¶w. Macieja. On równie¿ bola³ nad upadkiem obserwancji w swoim zakonie. Postanowili pomagaæ sobie w przeprowadzeniu reformy. Tym m³odym kap³anem by³ ¶w. Jan od Krzy¿a. Bóg b³ogos³awi³ reformie, gdy¿ mimo bardzo surowej regu³y, zg³asza³o siê coraz wiêcej kandydatek. W roku 1568 powsta³y klasztory karmelitanek reformowanych w Malagon i w Valladolid, w roku 1569 w Toledo i w Pastrans, w roku 1570 w Salamance, a w roku 1571 w Alba de Tormes. Z polecenia wizytatora apostolskiego Teresa zosta³a mianowana prze³o¿on± sióstr karmelitanek w Avila, w klasztorze, w którym odby³a nowicjat i z³o¿y³a ¶luby. Zakonnic by³o tam ok. 130. Przyjê³y j± niechêtnie i z lêkiem. Swoj± dobroci± i delikatno¶ci± Teresa doprowadzi³a jednak do tego, ¿e i ten klasztor przyj±³ reformê. Pomóg³ jej w tym ¶w. Jan od Krzy¿a, który zosta³ mianowany spowiednikiem w tym klasztorze.
|
|
|
|
